Rust en Vreugd draait om het gelijknamige volkstuincomplex. Nieuwkomer Emma belandt in een wondere wereld van heghoogtes, tuinbingo’s en slakkenbeleid. Regisseur Tim Oliehoek en hoofdrolspeelster Annet Malherbe bomen over deze komische dramaserie.
Een van de bestbekeken Nederlandse dramaseries van de afgelopen jaren was Het geheime dagboek van Hendrik Groen. Nu komt er een nieuwe serie die gebaseerd is op een boek van Groen (pseudoniem van Peter de Smet): Rust en Vreugd. Tim Oliehoek neemt ook ditmaal de regie voor zijn rekening, en ook nu is het een verhaal vol herkenbare personages en situaties. Volgens de regisseur is dat de kracht van Groens werk. “Het geheime dagboek van Hendrik Groen draait om ouderen, maar iedereen kan zich aan deze thema’s spiegelen: het gaat om vriendschappen en verliefd worden.
En in Rust en Vreugd sluimert voor iedereen herkenbare rouw en verlies overal doorheen; Emma is net haar man verloren, en ze eert nu zijn grote wens om een volkstuintje te hebben.” Hoofdrolspeelster Annet Malherbe was geïntrigeerd door deze setting. “Het is de samenleving in het klein, vol met eigen regeltjes. Tijdens de opnames had ik een tuinbroek aan. Een huurder kwam naar me toe en zei: ‘Op dit park draagt werkelijk niemand een tuinbroek.’ Het was geen verwijt, maar ze vond het wel nodig dat ik het even wist.”
Oliehoek vindt universele thema’s als verliefdheid en rouw mooi om mee te werken, en er is nog een andere reden waarom hij graag Groens verhalen verfilmt: ze gaan over mensen die zich verzetten tegen het regime. Dat geldt voor de inwoners van het verzorgingshuis tegen de rigide leiding in Het geheime dagboek van Hendrik Groen en de stadse Emma tegen het bureaucratische parkbestuur in Rust en Vreugd. “Mensen kijken graag naar kleine conflicten. Niet alleen voor het drama, maar ook voor de humor. Ik vind personages grappig die iets willen, maar wat net niet lukt. Dat is de kern van komedie.”