William / Kate
Informatief
21 mei 2026
Fotocredit: EO

Een modern sprookje

Ter ere van het vijftienjarig huwelijksjubileum van prins William en prinses Catherine zendt de EO de documentaire William en Kate: Hun sprookjeshuwelijk uit. Deze en nog zes bijzondere bruiloften.

Nog eentje dan

Na alle formaliteiten op 29 april 2011 belandden de Britse prins William en zijn Catherine – Kate – Middleton uiteindelijk op het balkon van Buckingham Palace. Het stel gaf elkaar onder luid gejuich een kus… William fluisterde iets in haar oor, en daar volgde kus twee. Nieuwsmedia huurden liplezers en andere experts in om te achterhalen wat William nou precies gezegd had. Die kwamen op “Zullen we er nog eentje doen?” Kate reageerde met een knikje en de tweede innige zoen was een feit.

Koningsdrama

Het was niet alleen de bijzondere datum – 2 februari 2002, oftewel 02/02/02 – waardoor het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander met Máxima Zorreguieta opviel. Het was vooral het koningsdrama achter de schermen. Máxima’s vader Jorge was niet aanwezig op de trouwdag van zijn dochter. Zijn ministerschap tijdens de bloedige Argentijnse dictatuur van Jorge Videla lag politiek te gevoelig. Máxima kreeg het te kwaad toen bandoneonist Carel Kraayenhof Adiós nonino (‘Dag vadertje’) speelde. De traan die over haar wang liep, leverde legendarische televisie op.

Sterrenkoppel

Als een Hollywoodster trouwt, staat de gastenlijst uiteraard ook vol Hollywoodsterren. Dat was zeker het geval toen Grace Kelly, de grootste actrice van de jaren 50, in april 1956 trouwde met prins Reinier van Monaco. Het leek wel of heel Hollywood naar het dwergstaatje aan de Middellandse Zee was gekomen. Grootheden als Cary Grant, Gloria Swanson en Ava Gardner vergaapten zich aan Graces prachtige outfit. Met een sluier die speciaal ontworpen was om haar iconische gezicht niét te verbergen.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 21. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jef Willemsen

Back to top